Teksty: Charles Eames, Tom Holert, Mark Wigley, Francisco Laranjo, Marek Krajewski, Tomek Bierkowski, Agnieszka Taborska

"Rzecz jest wartościowa, gdy jest rzeczą do użycia. Ale jednocześnie ma być wyemancypowana, wolna od krępujących łańcuchów własności i balastu ekonomicznej wartości. (…) Wyobraźnię artystów-projektantów zaprząta więc obraz muzeów zamienionych w funkcjonalne świetlice oraz sklepów z piekielnie drogimi przykładami snobistycznego wzornictwa obróconych w warsztaty, gdzie dzieci i dorośli wspólnie testują nowe prototypy i znoszą granice między pracą, zabawą i edukacją. Oczywiście wiązałoby się to też z ostateczną abolicją dyscyplinarnych ograniczeń, aby naukowcy mogli dzielić się z artystami swoją wiedzą, a jednocześnie porzucili pychę i docenili wiedzę, jakiej dostarczają im amatorzy i entuzjaści. Sen o tej buńczucznej unifikacji nie został jednak wyśniony do końca. Już wielokrotnie budziliśmy się przed jego zakończeniem, zanim na tle wesoło wiwatującego tłumu złożonego z robotników, artystów, urbanistów, dzieci i naukowców pojawiły się napisy końcowe. Od dawna, zamiast się wysypiać zapadamy w krótkie, nerwowe drzemki".
Ze wstępu Sebastiana Cichockiego (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

Texts by: Charles Eames, Tom Holert, Mark Wigley, Francisco Laranjo, Marek Krajewski, Tomek Bierkowski, Agnieszka Taborska

"An object is useful if it can be used. Yet, at the same time it has to be emancipated, free from the restraining chains of ownership and the burden of economic value. (…)  The imagination of artists-designers is thus focused on the image of museums transformed into functional common rooms and stores with exorbitantly priced items of snobbish design changed into workshops where adults and children together test new prototypes and abolish the boundaries of labour, fun and education. Obviously, it would result in the ultimate abolishment of disciplinary restraints, in order for scientists to share their knowledge with artists and renounce their pride by appreciating the knowledge delivered by amateurs and enthusiasts. The dream of this blatant unification has not been fully explained, though. Many times did we wake up just before it came to an end, before the closing credits appeared against the background of a merry and cheering crowd of workers, artists, urbanists, children and scientists. For so long have we only had brief, nervous naps instead of getting a proper sleep?".
Sebastian Cichocki (Museum of Modern Art in Warsaw)